(Ik haal nu pas de afgelopen dagen in aangezien mijn internet verbinding in Punta Arenas drama was)
- Waar: Concepción & Lota
- Weer: Fris maar zonnig, 16 graden
- Stemming: Relaxed
Donderdagavond ben ik nog met Cynthia gaan uiteten bij Madero in Concepción, het was erg gezellig maar we waren best moe dus na het eten terug naar het hotel. De volgende dag zouden we ook een mega drukke dag hebben.
Om 9 uur had ik afgesproken met Cynthia bij het hotel en we hebben van daar uit een bus gepakt richting Lota. Lota ligt 1 uur ten zuiden van Concepción en staat bekend om haar oude steenkolen mijn. Deze mijn is in 1997 gesloten en toen is de hele economie van het dorp ingestort. Vandaag de dag is het een arm en troosteloos dorp. Na 1 uur in een rammel bus te hebben gezeten kwamen we aan in het stadje waar we hebben ontbeten. Vandaar zijn we naar de oude mijn van Lota gegaan dat Chifflon del Diablo heet. Hier kregen we instructies waarna we 150 meter zouden afdalen onder de grond met een ouderwetse lift die de mijnwerkers zelf ook gebruikten. Eenmaal onder de grond kregen we een tour door een oude mijnwerker met alle verhalen over hoe het precies ging. Ik vond het behoorlijk eng aangezien we in Chili zijn en niet in Nederland, ik weet niet hoe nauw ze het hier nemen met veiligheidsvoorschriften. Na de afdaling zouden we ook behoorlijk wat lopen onder de grond en onder de zee, want Lota ligt aan de kust en de steenkool bedden bevonden zich onder de zee. Ik had het wel ff benauwd maargoed ik ben niet zo snel een angsthaas die mij ervan weerhoudt dingen te zien en te leren kennen, en ben toch gegaan.
Onder de grond vertelde Jorge onze gids over hoe het leven was in die tijd in het dorp en onder de grond. Ik ben blij dat ik niet een van die mensen was, het was een soort slavernij en kinderen werden ook gebruikt. We kregen verhalen te horen over ratten en over hoe ranzig het beneden moet zijn geweest. We hebben zelf ook wat steenkool mogen uitgraven maar ik deed wel heel voorzichtig want ik zal het al gebeuren dat ik die schop in de grond steek en die halve mijn naar beneden komt zetten.
Gelukkig hebben we de tour van 1 uur onder de grond overleefd. We zijn hierna door het dorpje gaan wandelen, in het park geweest en op de markt. Op de markt verkopen ze allemaal zeevruchten en vis maar de geur is niet te harden. ik zou niet zo snel hier wat kopen denk ik!
(foto 1: Huizen in Lota, foto 2: Vers gevangen krab op de markt van Lota)
Na Lota zijn we terug gegaan naar Concepción waar we bij de chinees hebben gegeten. We moesten toen naar het vliegveld en werden gebracht door iemand van de zender. Omdat we de tijd vergeten waren in het restaurant waren we bijna vergeten dat we moesten vliegen dus hebben we ons gehaast naar het vliegtuig. We hebben net geluk gehad want we waren pas 15 minuten voor vertrek op het vliegveld en de gate zou net dicht gaan. Gelukkig konden we nog mee. We zouden nu eerst naar Puerto Montt vliegen waar we iets meer dan 5 uur overstap tijd hadden.
- Waar: Puerto Varas & Puerto Montt
- Weer: Fris, 13 graden
- Stemming: Gaar, vrolijk
Na een korte vlucht van iets meer dan een half uur kwamen we dus in Puerto Montt aan. We wilden heel graag naar Puerto Varas want het scheen er prachtig te zijn. We hadden nog ongeveer 3 uur daglicht dus pakten er een taxi rechtstreeks heen. Puerto Montt en Puerto Varas liggen in het Los Lagos (de Meren) gebied, een prachtig gebied met veel meren dus en vulkanen. Vulkanen hadden we al gezien bij het landen in Puerto Montt dus wilden we die heel graag van wat dichterbij kunnen zien. Het was een vriendelijke taxichauffeur die er met ons heen reed en op ons zou wachten. Aan het meer van Llanquihue hebben we prachtige fotos genomen van de vulkanen. Kijk maar en oordeel zelf.
(Uizicht over het Llanguihue meer en Osorno vulkaan vanuit het vliegtuig)
(Ik in Puerto Varas aan het Llanquihue meer met het Osorno vulkaan op de achtergrond)
Puerto Varas was een erg mooi klein stadje en het deed erg zwitsers aan. Heel veel namen van winkels etc waren ook in het duits. Dit komt omdat veel duitsers na de 2e wereldoorlog hierheen zijn gevlucht. Ze hebben de huizen in dezelfde stijl gebouwd als in Duitsland en het gebied lijkt ook wel een beetje op het zuiden van Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Het is er erg groen met mooie bergen. Na ons flitsbezoek aan Puerto Varas zijn we naar Puerto Montt gegaan. Hier zijn we op een marktje geweest Angelmo genaamd. Het was al donker en veel ging al dicht! Ik heb nog wel een leuk souvenir gevonden voor thuis kijk maar:
Na Puerto Montt zijn we naar het vliegveld gegaan waar we een uur langer moesten wachten omdat we ons in de tijd vergist hadden en dus een uur te vroeg waren. Op een gegeven moment zagen we heel veel politie op het vliegveld aankomen en de explosieven opruimingsdienst. We maakten ons toch best wel zorgen maar onze vlucht vertrok zelfs voor tijd omdat iedereen aanwezig was. Na 2 en een half uur vliegen moesten we op Punta Arenas landen. Ik heb in mijn leven veel gevlogen maar zo een landing heb ik nog nooit meegemaakt! Ik had al gelezen dat het weer hier in Patagonie onstuimig is, heel veel wind en slecht weer. Mede daardoor was onze landing ook zo een drama. Alles bewoog, trilde, mensen die gilden, alles erop en eraan! Zodra we de grond raakten voelden we een soort van klap en de piloot die stond vol op de rem, maar zo erg dat het net voelde alsof het vliegtuig zou omklappen. We voelden keiharde rukwinden en een stewardes vertelde dat er rukwinden van wel 110 km per uur waren. Onze koffers waren bij de landing in het laadruim losgeschoten en de baggage ruimtes konden door de wind niet geopend worden en het vliegtuig moest achter een hangar schuilen om het laadruim te openen en zo geen harde wind te vangen. We hebben 1 uur op de bagage moeten wachten en we konden toen naar het hotel. Het waaide zo hard dat we ons aan autos moesten vasthouden buiten tegen de wind, de lokale bevolking is het gewend blijkbaar en moesten lachen om onze onhandigheid. Het was een ontzettend koude en natte nacht en eenmaal in het hotel ben ik lekker gaan slapen want de volgende ochtend had ik weer meetings.
(morgen update ik weer mijn Punta Arenas verhaal anders moeten jullie zoveel in een keer lezen en ik wil wel dat het leuk blijft haha)
Ciao Ciao
